ไปเล่นกันเถอะ
ฉันจะดูแลนายเอง
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
น้ำไม่ลึก เราจะอยู่ใกล้ฝั่ง เล่นในโคลน
ฉันจะดูแลนายเอง
ไม่ต้องกลัวน่า
งั้นฉันจะทิ้งนายไว้ตรงนี้นะ
ฉันไปก่อนละ
ฉันมาแล้ว
กลับมาแล้วครับ / ซิงซิงกลับมาแล้วเหรอ
ไปล้างมือแล้วมากินข้าวนะ
ใช้สบู่ด้วย
เยอะๆ เลย
กินได้แล้ว
เอาไข่ดาวมั้ย ม๊าทอดห้าฟองแน่ะ
คุณล่ะเอามั้ย / ไม่ ผมจะดื่มนี่ก่อน
วันนี้ที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง
ก็ดีฮะ
เอาถั่วไปกิน
ให้ลูกสามเม็ดเลย
ซิงซิง
ซิงซิง!
พาเขาไปโรงพยาบาล!
ระวังนะ
ห่าวเหา
หลบหน่อย!
(โปรดเงียบ)
หลบหน่อย!
ระวัง!
หลบหน่อย!
ลูกอยู่ไหน
ข้างบน
ฉันเรียกแล้วแต่เขาไม่ยอมลงมา
เล่นเกมนั่นอีกแล้วสิ
คุณก็ไปตามหน่อยสิ
ไปกินข้าว
กินซะ
พรุ่งนี้เราแวะไปโรงเรียนกันเถอะ
ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป
เราคงต้องหาโรงเรียนใหม่ให้ลูก
ลูกชายของคุณพ่อคุณแม่เก็บตัวสักหน่อยค่ะ
มีอะไรก็ไม่พูด
เราเองก็ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้เขา
เราถึงควรปรึกษากันว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไงดี
ฉันไม่อยากเชื่อเลย
คุณครูช่วยสืบเรื่องนี้เพิ่มได้มั้ยคะ
ได้ค่ะ
แต่มันอาจทำให้ยิ่งเป็นเรื่อง
และไม่เป็นผลดีกับหลิวซิง
เชื่อครูนะคะ
จับเข่าคุยกับเขาดีๆ
หว่านล้อมให้เขาเอามาคืน
แล้วเราจะไม่เอาเรื่อง
ทำให้เขาเห็นว่าแบบนี้ไม่ถูกต้อง
จะไม่ลงโทษ ขอแค่เขาไม่ทำอีก
เหยาจุน
อธิบายมาซิ
ผมอยากเอาคืนที่พวกนั้นแกล้งผม
ใครแกล้ง
ก็พวกนั้น
แสดงว่าแกขโมยจริงๆ
ไม่รักดีเลย
ผมเปล่าขโมย
ไม่ใช่ผม
แล้วนี่คืออะไร
ผมเกลียดที่นี่
ผมเกลียดพวกนั้น
ผมเกลียดป๊า
ซิงซิง
ซิงซิง / หยุด!
คิดว่าแกโตแล้วใช่มั้ย
ได้ เราจะจัดการเรื่องนี้แบบคนโตๆ กันแล้ว
ฉันจะไม่ตีแก
แกมีสองทางเลือก
หนึ่ง
เอาของไปคืนแล้วขอโทษเพื่อนซะ
สอง
เราจะส่งตัวแกให้ตำรวจ
งั้นก็ส่งผมให้ตำรวจเลย
แกพูดเองนะ
ขอโทษแม่แกซะ
ปล่อยผม
เหยาจุน ปล่อยเถอะ
ซิงซิง
ผมขอโทษ
ที่ผมไม่ดีพอเป็นลูกป๊า
ทำไมคุณต้องทำแบบนี้
เขาไปอยู่...
ที่ไหนได้นะ
ถือซะว่ามันตายไปแล้ว
คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง
เราเลี้ยงเขามาตั้งหลายปี
คุณอยากให้ผมพูดว่าไง
เราให้ข้าวให้น้ำ
เราตามใจมันจนเสียคน
อย่ามาบอกนะว่า
มันจะดูแลเรายามแก่เฒ่า
ไอ้ลูกไม่รักดีแบบนั้น
มันอาจดูเหมือนซิงซิง
แต่มันไม่ใช่ลูกของเรา
ซิงซิงของเราตายไปแล้ว!
ไม่อยู่อีกแล้ว
วันนี้เป็นวันเกิดของซิงกับเหา
เธอทำผัดคึ่นช่ายด้วยเหรอ
วันนี้วันเกิดซิงกับเหา
เธอทำอะไรกิน
ยังทำไม่เสร็จเรอะ
นี่จ้ะของขวัญวันเกิด ลูกอมกระต่ายขาวจากเซียงไฮ้
ให้พวกเธอหมดเลย
เป่ายิ้งฉุบกันเอง ใครชนะได้โถไปนะ
เป่ายิ้งฉุบ
สุขสันต์วันเกิดนะเด็กๆ
ตัดเค้กได้
อยากเป่าเค้กวันเกิดไม่ใช่เหรอ
มาแล้ว
ลายดอกไม้ด้วย
เทียนอยู่ไหน
อยู่นี่
เร็วจ้ะ เป่าเลย
เป่าด้วยกัน
พร้อมนะ
เป่าได้
สุขสันต์วันเกิด
เด็กสองคนนี้เกิดวันเดียวกัน
ถ้าเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่งคงหมั้นหมายกันแล้ว
ใช่ น่าเสียดาย
แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ได้เป็นพี่น้อง
เหมือนเราไง
เป็นพี่น้องทั้งตอนนี้และตลอดไป
สวรรค์ประทานพรจริงๆ
ขอดื่มให้พี่น้องคู่นี้
เหยาจุน ฉันไปละนะ / ได้ ฉันเหลือเจาะอีกสองรู
เป็นไรน่ะ พี่ลี่หยุน
ไม่เป็นไร
เธอช่วยคุมงานให้ฉันเดี๋ยวสิ
มานี่ พลิกตัว นอนซะนะ
หลบหน้าไห่เยี่ยนไว้ก็แล้วกัน
ฉันปิดบังเรื่องนี้ไว้ตลอดไปไม่ได้หรอก
เราจะคิดหาวิธี
จะต้องมีทางออกสิ
วิธีอะไร
ท้องฉันเริ่มใหญ่ขึ้น
วันนี้ฉันเกือบเป็นลมในโรงงาน
อาการแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
เอาอย่างนี้มั้ย
ลาหยุดสักหลายวัน
ไปอยู่กับป้าของผมที่บ้านนอก
เราก็จ่ายค่าปรับไป ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ตั้งชื่อเล่นให้ลูกคนนี้ว่า ค่าปรับก็ได้
ไม่ตลกนะ
ไม่ใช่แค่ค่าปรับน่ะสิ
เราทั้งคู่อาจตกงาน
ไม่ได้ยินที่ไห่เยี่ยนบอกเหรอ
ที่บ้านนอกยิ่งหนักกว่านี้
(ภาษาจีนสำเนียงฟูเจียน)
คุณหลิว
มาดื่มชากับเราสิ
ทำงานมาเหนื่อยๆ
มานั่งๆ
ว่าแต่ว่าลูกของคุณกลับมาหรือยัง
นี่ใบชาอะไรเหรอ
พูดเรื่องนั้นขึ้นมาทำไม เด็กวัยนั้นเลี้ยงยากที่สุด
โดยเฉพาะเด็กผู้ชาย
ทั้งหญิงชายแหละ
ยังไงก็เป็นแค่เด็ก เป็นสมบัติล้ำค่าอยู่ดี
เราไม่น่าพูดถึงเรื่องนั้น
เทชาให้เขาสิ / เลิกพูดๆ
อ้าว คุณนายมาแน่ะ
คุณนายมาดื่มชากัน /ตามสบายค่ะ ขอบคุณมาก
มาดื่มชาหน่อย /ไม่เป็นไร ขอบคุณมาก
เหยาจุน กินข้าวได้แล้ว
ไว้คราวหน้านะ
ไว้มาใหม่ /ได้เลย
แล้วเจอกัน
นายนี่ปากเสียจริงๆ
ครอบครัวนี้แปลก
ใครๆ เขาก็ย้ายเข้าเมืองใหญ่เพื่อหาความร่ำรวย
แต่ครอบครัวนี้กลับย้ายมาอยู่บ้านนอกแบบนี้
ฉันได้ยินมาว่าแม้แต่ลูกก็เป็นเด็กรับมาเลี้ยง
ถามจริง ถึงว่าสิ
วันนี้เดี๋ยวฉันจะไปสถานีตำรวจนะ
ไปบ่อยๆ ก็เท่านั้น ถ้าพวกเขาได้ข่าวก็จะตามเราเอง
เราปล่อยให้พวกเขาชักช้าไม่ได้หรอก
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าโทรมา
เขาให้บัตรประชาชนกับใบอนุญาตได้
เฉพาะถ้าใช้แซ่ของเราเท่านั้น
ผมคุยกับพี่สาวผมแล้ว
เขาบอกว่าจะช่วย
ขอให้เขากลับมา
ฉันไม่สนหรอกว่าเขาจะใช้แซ่ไหน
ได้ยินมั้ยครับ
ใครพูดครับ
พรุ่งนี้ผมจะเข้าไปซื้อของในเมืองนะ
ไปลงประกาศในหนังสือพิมพ์ด้วย
คุณอยากได้อะไรจากในเมืองมั้ย
ไม่เป็นไร
พี่ดูแก่ขึ้นนะ
เธอมาทำธุระที่นี่เหรอ
ตอนแรกฉันไม่อยากมาหรอก
แต่แล้วก็นึกได้ว่าพี่กับพี่ลี่หยุนอยู่ที่นี่
คงมีโอกาสได้เจอพี่ก่อนฉันไป
เธอรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่ไหน
พี่คิดว่าตัวเองจะหายไปเฉยๆ ได้เหรอ
ทุกคนรู้หมดแหละว่าพี่ไปไหนบ้าง
ตอนแรกพี่ก็ลงไปไห่หนาน
สักพักพี่ก็ย้ายมาที่นี่
พวกเราสงสัยกันอยู่ว่าพี่จะไปไหนต่อ
คิดไม่ถึงว่าพี่จะปักหลักที่นี่
เราไม่มีที่อื่นให้ไปแล้ว
เราชอบที่นี่
ไม่มีคนรู้จัก
จริงๆ เราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับที่นี่
แม้แต่สำเนียงคนที่นี่เรายังฟังไม่ออก
เหมือนไปอยู่ต่างประเทศ
คงอย่างนั้น
พี่ลี่หยุนสบายดีมั้ย
สบายดี
เหมือนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยพูดไว้
สำหรับเรา เวลาหยุดเดินนานแล้ว |Time stopped for us long ago.
ตอนนี้เราแค่รอเวลาแก่เฒ่า
ครอบครัวของพี่ชายเธอสบายดีนะ
ก็ดี
ห่าวเหาอยู่มหาวิทยาลัยปีสองแล้ว
พี่หยิงหมิงน่ะ
ยุ่งแต่กับงาน
พี่ไห่เยี่ยนเกษียณก่อนกำหนด
แล้วก็ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย
พอพวกเขาได้ยินว่าฉันอาจได้พบพี่
พวกเขาฝากความระลึกถึงมาด้วย
เธอบอกว่าจะไปต่างประเทศเหรอ
ใช่
ที่ฉันเรียนจากมหาวิทยาลัยชักจะล้าสมัยแล้ว
ฉันเลยตัดสินใจสอบโทเฟล ยังไงไม่รู้สิดันสอบผ่าน
ทันทีที่ฉันกลับไปฉันก็จะไปลาออก
แล้วเขา /เราหย่ากันแล้ว
เธอนี่อ่านใจฉันได้
เธอเป็นเด็กฉลาดแบบนั้นมาตลอด
ก็มีพี่เป็นครูสอนฉัน
แค่อบรมที่โรงงานไม่กี่วันไม่นับหรอก
แต่ถึงยังไงก็เป็นเพราะพี่ฉันถึงเข้ามหาวิทยาลัยได้
เธอไม่ได้ตั้งใจเรียนกับฉันด้วยซ้ำ
ใช่แล้ว
ไม่เป็นไร
จับนิ่งๆ
ใจเย็นๆ
มันไม่กัดหรอกน่า
มืออีกข้าง
จับไว้ท่านั้น
สองคนนั้นน่ะ
รู้มั้ยว่าทำท่าอะไรอยู่
เหมือนนักเต้นรุมบ้า
แนบชิดกันแบบนี้
เป็นไง
เหยาจุน เดี๋ยวนี้มีลูกศิษย์แล้วนะ
โม่ลี่ ฉันจะบอกให้นะ คนนี้รู้เรื่องเครื่องจักรทุกอย่าง
แต่เรื่องแฟชั่น เธอต้องถามฉัน
เป็นไง ชุดนี้ของฉัน
ดูเหมือนดาราหนังฮ่องกงเลยใช่มั้ย
ใช่เลย กางเกงของนายกวาดพื้นให้เราอยู่เนี่ย
กวาดพื้นเหรอ
ฉันไม่สนหรอก
นี่คือแฟชั่น
เผื่อเจอรักแท้
บนรถเมล์
ดูหล่อค่ะ
เหยาจุน มานี่ซิ
คืนนี้มีปาร์ตี้เต้นรำสุดเหวี่ยง
ปาร์ตี้ดับไฟ
ดับไฟป๊าแกสิ ไปไกลๆ
นายนี่เชยเป็นบ้า
มากับพี่นะจ้ะ โม่ลี่
กล้าดียังไง
นายจะเอาจริงนี่หว่า
นี่เป็นท่าเต้นใหม่
จิตเตอร์บัก
ใครคะ
ฉันเอง
ไห่เยี่ยนเหรอ
เปิดประตู
อาซ้อ
รีบเข้ามา
เข้ามาสิพี่
ปิดประตู
เป็นท่าเต้นใหม่ชื่อจิตเตอร์บัก
หยุดน่า
ทำไม
ปิดเพลงทุเรศนี่ซะที
พอเป็นหัวหน้าแล้วบงการไปทุกเรื่องเลย
หยุดเต้น /เลิกแกล้งทำขึงขังน่า
ปิดๆ / ไม่
อย่าทำเทปเสียเชียวนะ
ฉันอุตส่าห์แบกมาจากกวางโจว
จริงสิ เม่ยหยู
เราเปิดเพลงเบาๆ กันดีมั้ย
อย่าจริงจังไปนักเลย
เพื่อนเก่าลืมได้ยังไง
ช่วงเวลาแสนสุขในอดีต
เพื่อนเก่าจะลืมได้ยังไง
ช่วงเวลาแสนสุขในอดีต
นี่เพลงอะไรน่ะ
เพราะจริง
มิตรภาพยั่งยืนนาน
อาซ้อเคยได้ยินมาก่อนเหรอ
สมัยเราถูกส่งไปอยู่ชนบทน่ะ
ไม่มีทางที่เราจะได้ฟังเพลงแบบนี้ช่วงปฏิวัติวัฒนธรมหรอก
เธอไม่รู้เอง
เม่ยหยู เธอเลือกเพลงได้ดีมาก
เหมาะกับโอกาสจริงๆ
ปี 77 หรือ 78 นะ
ปลายปี 78
นักศึกษาพยายามกลับเข้าเมือง
มีจากลากันเรื่อย ทุกครั้งคือจากกันตลอดชีวิต
พอถึงตาของเราต้องลาบ้าง
มีใครสักคนเริ่มร้องเพลงนี้
พวกเราร้องไห้กันใหญ่
ไม่เคยมีใครเคยได้ยินเพลงซาบซึ้งใจขนาดนั้น
ใช่มั้ย หยิงหมิง
ใช่
ลืมไม่ลงเลย
สหายเติ้งได้ยืนยันอย่างชัดเจนที่เป้ยไต่เหอ
กับหัวหน้าตำรวจหลิวว่า อาชญากรรมร้ายแรงที่พุ่งสูงขึ้น
เป็นภัยต่อสังคมอย่างยิ่ง
ประชาชนไม่พอใจอย่างมาก
ทำไมไม่ลงโทษแรงขึ้นอีกสักสองสามเท่า| ^IWhy not wage a war against criminal activities
เหยาจุน
พี่
เหยาจุน! / พี่เหยาจุน พี่ฉันเรียก
วันที่ 25 สิงหารัฐบาลกลางประกาศจะปราบอาชญากรรมจริงจัง
เธอไปรับลูกจากปู่ย่าจะดีกว่า
เขาไม่เป็นไรหรอก
ฉันจะอยู่ด้วย
กลับมาแล้วเหรอ
ลูกหลับอยู่เหรอ /เพิ่งหลับน่ะ
มีข่าวลือในโรงงาน
เกิดอะไรขึ้น
ซินเจียนโดนจับที่ปาร์ตี้ดับไฟ
ข้อหาเต้นรำเหรอ
ทางการตีตราว่ามันเป็น การมอมเมา
บางคนโดนประหารด้วย
แล้วเม่ยหยูล่ะ
เราไม่รู้
หาเธอไม่เจอ
เห็นเธอหรือเปล่า
ไม่เลย
วันนี้เธอไม่ได้ไปทำงานเหรอ
เปล่า
เธอไปอยู่ไหนนะ
บ้าจริง
เม่ยหยูกลับมาแล้ว
กลับมาแล้วเหรอ /ฉันเห็นเธอเดินเข้ามา
เราควรไปดูเธอนะ
ไปดูกัน
หยุดน่า
ฮัลโหล
ใช่แล้ว
รถเสียกลางทาง
ผมตามช่างมาซ่อมแล้ว
ผมจะไปเอาของแล้วค่อยขับกลับ
ไม่ต้องรอนะ
บาย
พี่ไม่ได้บอกอาซ้อเหรอว่าฉันมาที่นี่
กลับมาแล้วเหรอ
กินข้าวมาหรือยัง
กินแล้ว
ไปนอนเถอะ ผมต้องเอาของลงจากรถก่อน
สหายที่รักของเยาวชนพรรคคอมมิวนิสต์
เพื่อเป้าหมายจำกัดประชากรที่ 1
สภารัฐกิจได้เรียกร้องให้คู่สมรสมีลูกคนเดียวเท่านั้น
(หนึ่งคู่รัก หนึ่งบุตร บรรลุปฏิรูปเศรษฐกิจ)
นี่เป็นมาตรการสำคัญเร่งนโยบายสี่ทันสมัยให้เป็นจริงโดยเร็ว
และเพื่อความเป็นอยู่ที่ดีของคนรุ่นใหม่
นโยบายนี้ส่งผลต่อประโยชน์ของชาติทั้งระยะสั้นและยาว
รัฐบาลกลางเรียกร้องให้สมาชิกพรรคโดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทุกระดับ
ร่วมมือกันผลักดันนโยบายนี้อย่างแข็งขันเพื่อเป็นตัวอย่าง
และเป็นสื่อกลางให้ความรู้แก่มวลชน
เป็นไรไป
ดูที่คุณทำลงไปซิ
เลิกแกล้งโง่น่า
ลี่หยุนบอกฉันหมดแล้ว
เธอท้องหลายเดือนแล้วนะ
คุณกล้าปิดบังฉันนานขนาดนี้ได้ยังไง
เอาละ
รู้กฎกันดี
ฉันโทรไปที่โรงพยาบาลแล้ว รถกำลังมารับ
คุณจะทำบ้าอะไร
เราจะกลับบ้าน
เหยาจุน!
คุณคิดว่าจะหนีได้ตลอดไปเหรอ
ลี่หยุน
อย่าโง่น่า
พวกเธอโง่พอแล้วที่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้
ถ้าคนในโรงงานรู้ล่ะ
นึกถึงผลที่จะเกิดกับฉันบ้าง
ไม่เข้าใจเรื่องที่ฉันห่วงหรือไง
ผู้อำนวยการครับ
เข้ามา
ผู้อำนวยการ
ไปเร็ว
ไปสิ
ไปเร็ว
เหยาจุน!
พอน่า จับเขาไว้!
หยุดนะ!
คุณบ้าไปแล้ว
เหยาจุน ได้ไงกัน
รีบขึ้นรถ
เข้าไป
หลิวเหยาจุน/ก็ได้
ผมจะไปด้วย
โอเค ไปได้
ผู้อำนวยการหลี่
หมอหยาง
นี่คือหวังลี่หยุนจากแผนกคัดแยก
เธอยินยอมแล้ว
ได้ เราเริ่มที่ตรวจเลือดกันเลย
ลี่หยุน
ไม่ต้องห่วง
ใช้เวลาไม่นานหรอก
ฉันจัดการทุกอย่างแล้ว เธอจะไม่เป็นไร
ฉันจะอยู่กับเธอ
ไปสิ
ตามมาทางนี้ครับ
หมอหยางคะ
หมอหยาง! /อยู่นี่
แย่แล้วค่ะ เธอตกเลือด
มีอะไรกัน
ช่วยมาดูหน่อยค่ะ
คุณเป็นใคร /ผมเป็นญาติ
รอข้างนอกนะคะ คุณเข้ามาไม่ได้
เธอเป็นอะไรครับ
เราคืออนาคตของระบอบคอมมิวนิสต์
เดินตามเส้นทางของบรรพบุรุษนักปฏิวัติ
เรารักมาตุภูมิ เรารักประชาชน
เราเรียกตนอย่างภาคภูมิว่าเยาวชนนักบุกเบิก
ทำความเคารพ
ตามระเบียบพัก
เลิกแถว
ได้เวลาประกาศรางวัลสุดท้าย
รางวัลดีเด่นผู้วางแผนครอบครัวประจำปีนี้
ขอเสียงต้อนรับผู้อำนวยการหลี่จากสำนักวางแผน
ขึ้นเวทีเป็นผู้มอบรางวัลค่ะ
ปีนี้โรงงานของเราวางแผนครอบครัวได้ดีมาก
คู่สมรสมีอัตราการคลอดบุตรโดยไม่ตั้งใจเป็นศูนย์
เราเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับชาวบ้าน
นอกจากนี้สมาชิกพรรคยังมีผลงานดีเลิศ
กรรมกรตระหนักถึงอุดมการณ์พรรคมากขึ้น
สหายบางคนเจอมรสุมส่วนตัว
แต่เมื่อมีเราให้คำปรึกษา
พวกเขาก็เอาชนะอุปสรรคมาได้
โดยนัยนี้ฉันจึงขอประกาศ
รางวัลวางแผนครอบครัวดีเด่นประจำปี 1986
ได้แก่...
หวังลี่หยุนจากแผนกคัดสรร
และหลิวเหยาจุนจากโรงงานประกอบชิ้นส่วน
ยินดีด้วย
ในนั้นมีเงินนะ ทำไมทำหน้านิ่วคิ้วขมวดล่ะ
ยิ้มหน่อยสิ
เม่ยหยูตัดสินใจจะไปกวางโจวแล้วเหรอ
แปลกตรงไหนล่ะ
สมัยนี้คนที่ทะเยอทะยานก็มุ่งลงใต้ทั้งนั้น
ฉันชื่นชมความกล้าของเธอ
แล้วเธอล่ะ
อยากได้ห่วงคุมกำเนิดมั้ย
ฉันว่าฉันคงไม่ต้องใช้แล้ว
หมอบอกว่าผนังมดลูกของฉันบางมาก
แล้วตอนผ่าตัดดันมีปัญหาด้วย
ฉันคงตั้งท้องอีกไม่ได้แล้ว
เหยาจุนสมควรโดนด่า
เขาตกลงว่าจะทำหมันแต่กลับส่งคนอื่นไปแทนตบตาฉัน
ดูเหมือนคนซื่อสัตย์ขนาดนั้นแท้ๆ
ถามจริง
เขาแค่ซื่อบื้อ
อยู่นี่เอง พี่เหยาจุน
เธอกลับมาทำอะไร /ฉันถูกส่งกลับมาฝึกภาคสนาม
พี่ก็มาที่นี่ด้วยเหรอ
แม่อยู่ไหน
ทางโน้น
พี่สอนฉันเต้นวอลซ์หน่อยสิ
พี่ชายของเธอเต้นเก่งกว่าฉัน
นั่นไง เขากำลังเต้นกับพี่เม่ยหยู
ลูกพ่อ เอาไป
ไปเล่นเองนะ
เธอกำลังจะเรียนจบแล้วสินะ
เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
ใช่
เธอสูงขึ้นเยอะ เมื่อกี้ฉันจำไม่ได้เลย
มีแฟนหรือยัง
พี่อยากให้ฉันมีเหรอ
ฉันอยากให้เธอมีมั้ยเหรอ
ก็แค่ถามไถ่ว่าลูกศิษย์ของฉันเป็นยังไง
เพื่อนร่วมชั้นไม่ใช่รสนิยมของฉันสักคน
แต่เธอคงไม่อยากลงเอยเหมือนเม่ยหยูนะ
พี่เม่ยหยูไม่เหมือนกัน พี่เขากำลังรอใครบางคน
รอใคร ซินเจียนเหรอ
อยู่แล้ว
เม่ยหยูนี่โง่จริงๆ
ผู้หญิงทุกคนโง่เรื่องความรัก
เธอพูดถูก ดูเขาสิ
มีเนื้อมีหนังแต่ไม่มีสมอง
เขายังโกรธฉันหรือเปล่า
เปล่าหรอก
เขาแค่โมโหตัวเอง
เขาหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้เลย
ฉันปรารถนาเหลือเกินว่าคุณจะไม่จากไป
คุณจะได้อยู่กับฉัน
ทำไมถึงไม่อยู่ ทำไมคุณทิ้งฉันไว้ลำพัง
การพบกันแต่ละครั้งช่างแสนสั้น
คุณเอาแต่นิ่งเงียบ
ทุกครั้งได้แต่โบกมือลา
ฉันสุดแสนเศร้าใจเสมอ
ฉันจะผ่านค่ำคืนเดียวดายได้อย่างไร
โปรดอย่าทำฉันสับสนอีกเลย
เรายังเป็นหนุ่มสาว
เปี่ยมไปด้วยพลัง
แม้ชีวิตจะมีผกผันก็ไม่เป็นไร
อย่าทอดถอนใจ
จงดูแลตนเอง
มีแต่ตัวเราที่กำหนดความสำเร็จหรือล้มเหลว
เวลาโบยบิน
มันจะสายเกินไป
ถ้าเราไม่ทนุถนอมไว้
มากันพร้อมหน้าเลย
ฉันสบายดี
รัฐบาลยังใจดีกับฉัน
ในนี้ก็ไม่เลวหรอก
ทุกคนเป็นไงบ้าง
เราสบายดี
หยิงหมิงเข้าร่วมพรรค
ไห่เยี่ยนได้เลื่อนเป็นผู้อำนวยการ
แค่รองผู้อำนวยการน่ะ
ลี่หยุนกับเหยาจุนได้รางวัลบุคคลดีเด่น
ไม่ได้อยากได้หรอก
ฉันจะลงใต้ไปเสี่ยงโ ชค
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
ออกไปเปิดหูเปิดตา
ไปถึงแล้วก็ใช้ชีวิตให้เต็มที่
อย่าให้ผมรั้งคุณไว้เลย
ซินเจียน เลิกพูดไร้สาระน่า
ลูกผู้ชายแบบนาย
ทำไมทำหน้าบูดแบบนั้น
พวกเขาขุนนายจนมีเนื้อมีหนังนะ
ผมทรงใหม่นี่เหมาะกับนาย ทำให้ดูหล่อขึ้น
เอาละๆ
เราอยากมาเห็นว่านายสบายดีหรือเปล่า
เราจะไปละนะ
แล้วค่อยพบกันใหม่
ดูแลตัวเองด้วยล่ะ
พูดอะไรหน่อยสิ
ไม่ต้องห่วง
ฉันจะเชื่อฟังรัฐบาลและปฏิรูปตัวเอง
พอเลย
พูดจริงๆ
คุณสัญญากับฉันได้มั้ย
ไล่ตามพวกนั้นไป!
วิ่งๆ
ยอมมั้ย
ยอมแพ้ไม่งั้นเราจะยิงต่อนะ /ไม่ เราไม่ยอมแพ้
ยิงเลยๆ
หยุด เรายอมแล้ว
เราชนะ!
ไปกันเถอะ
กลับบ้านกัน
เล่นต่ออีกหน่อยน่า
ไปเร็ว
ไปเล่นที่อื่นกัน
เราเข้าไปดีมั้ย
ไม่เอา
ฉันจะเข้าไปดู
ซิงซิง เข้ามาสิ
มันมืด ฉันไม่อยากเข้า
ข้างในสนุกดี เข้ามาสิ
ไม่เอา
ห่าวเหา
ฉันจะเข้าไปละนะ
นายทำฉันตกใจ /ขี้กลัวชะมัด
ในนี้มืดจัง
มานี่ มาทางนี้
ได้ข่าวคืบหน้าเรื่องปลดคนงานบ้างมั้ย
ทุกคนกลุ้มใจ
ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนดูแลกันแน่
ฉันถามผู้จัดการหลายครั้งแล้ว
เขาเอาแต่ตะคอกใส่ฉัน
บอกว่าฉันควรเป็นตัวอย่างในฐานะบุคคลดีเด่น
อย่างกับว่าฉันอยากเป็น
แล้วมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว
น่าโมโหจริง
ไม่ต้องไปสนหมอนั่นหรอก
หยิงหมิงฉลาดนะที่ทำธุรกิจของตัวเอง
ขอโทษที่มาช้า /ไห่เยี่ยนมาแล้วเหรอ
มาแล้วเหรอ /ใช่
กินข้าวมาหรือยัง ฉันจะไปอุ่นกับข้าวให้เธอ
ใช่ /ไม่เป็นไร ฉันจะพาห่าวเหาไปบ้านย่าเขา
ห่าวเหา ไปได้แล้ว /ขอผมเล่นเสร็จก่อน
เร็วๆ น่า /ขอผมเล่นเสร็จก่อนนะ
เสื้อคลุมอยู่ไหน เลิกเล่นไม่ได้เลย /นี่เสื้อของเขา
ลี่หยุน ฟังนะ
วันนี้พวกเขาไปจับครอบครัวหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในหมู่บ้าน
คนแม่ตั้งท้องเจ็ดเดือนแล้ว
คนพวกนี้คิดอะไรอยู่นะ ทรมานตัวเองแบบนั้น
สวัสดีสิ /ผมไปนะครับ
บายๆ ห่าวเหา /แล้วเจอกันนะ
เดินระวังด้วย
ไปเร็ว
สหายทุกคน
วันนี้เรามาประชุมกันเพื่อพูดถึงวาระใหม่
นี่ไม่ใช่พิธีประกาศรางวัล
ไม่ใช่การทบทวนผลงานประจำปีด้วย
แต่เป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญเรื่องชีวิตความเป็นอยู่
ทุกวิกฤติมีโอกาส
ผมรู้เต็มอกว่ามันเสี่ยงต่อสวัสดิภาพของคนงานทุกคน
และผลสะเทือนเป็นระลอกต่อองค์กรโดยรวม
ไม่ว่าอยู่ที่ไหนเราก็แสดงความรักชาติได้
เมื่อเรารู้สึกท้อแท้ อย่าลืมนึกถึงชะตาของชาติ
จงรับใช้ชาติ| Serve your country
ก่อนนึกถึงประโยชน์ของตนเอง/คุณนั่นแหละที่ลืม
สหาย! /พูดเข้าเรื่องซะที!
พวกเราชาวจีนมีสำนึกรักชาติยิ่งชีพมายาวนาน
ขอผมยกตัวอย่าง
ประเทศของเรากำลังเป็นอันตราย สหาย!
อันตรายอะไร /บอกมาซิ
ถ้าศัตรูรออยู่หน้าประตูบ้าน
ทหารจะทำยังไง สหาย
ทหารจะทำยังไง /อยากพูดอะไรแน่
ทหารจะสละชีพโดยไม่ลังเล
พวกเขาจะสละชีพเพื่อมาตุภูมิ
สหาย ขอร้อง
เรากลับเข้าเรื่องของเรากัน
โรงงานของเรากำลังย่ำแย่ทางการเงิน
เรามีกำลังคนมากเกินต้องการ
มีกรรมกรมากเกินไป แล้วเราจะทำยังไงดี
เป็นความผิดของคุณ ห้ามปลดคนงานนะ /เพื่อบรรเทา...
เพื่อบรรเทาภาระของโรงงาน เราต้องเสียสละงานของรัฐ
กำลังส่วนเกินไม่น่าอาย งานใหม่ยิ่งจะได้ตำแหน่งสูงขึ้น
ดังนั้น
บางคนต้องเสียสละและหางานทำที่อื่น
ฟังนะ สหาย เราอยู่ในเศรษฐกิจการตลาดแล้ว
อุตสาหกรรมของเราทำการปฏิรูปเช่นกัน
เข้าใจมั้ย ไม่มีอีกแล้ว งานที่มั่นคงตลอดชีวิต
ไล่เราออกไม่ได้นะ /คุณควรโดนไล่ออกก่อนใคร
สหาย!
กำลังส่วนเกินไม่ใช่เรื่องน่าอาย
แถมยังได้ตำแหน่งสูงขึ้นเมื่อไปที่อื่น /ไล่เราออกแบบนี้ไม่ได้
ขอแค่พวกเราทำงานหนัก
ขอให้พวกเราทำงานหนักด้วยสองมือตนเอง
เราก็ยังช่วยสร้างประเทศสังคมนิยมที่ยิ่งใหญ่ได้
เราต้องการทำงาน /เราต้องการทำงาน
สหาย คิดดูดีๆ
จงตระหนักไว้ว่า
ประเทศกำลังเดือดร้อน The country is in jeopardy.
ถ้าฉันไม่เสียสละ ใครเล่าจะทำ/คุณเสียสละก่อนสิ!
เงียบ /คุณออกไปก่อนเลย
พอแล้ว สหาย
ผมจะประกาศรายชื่อคนที่ถูกเลิกจ้าง
นกฟินิกซ์ที่ตายในเปลวไฟจะโผบินอีกครั้งจากกองขี้เถ้า
ผมจะอ่านรายชื่อผู้ถูกเลิกจ้างละนะ
โปรดเงียบด้วย
แผนกคัดแยก
จางหยาน
พวกเราจะยอมรับเรื่องนี้เหรอ /ไม่!
โหวเจียงโกว /ไม่ เราจะไม่ยอมรับ
เงียบหน่อย เงียบ!
เฟิงเสี่ยวป๋อ
เอางานของเราคืนมา! /หยูหย่งกัง
หวังเทียนกวน
หวังลี่หยุน
เอางานของเราคืนมา!
ฮัลโหล
ฉันตัดสินใจเองไม่ได้จริงๆ
อย่างที่ฉันบอกทางโทรศัพท์
จาก...
จากครั้งนั้น /ฉันมารู้วันที่...
ฉันได้วีซ่าสหรัฐ
มนุษย์วางแผน เทพหัวร่อ
พี่ชายของเธอรู้หรือเปล่า
จะให้ฉันบอกอะไรเขา
บอกว่าฉันท้อง
แล้วพี่เป็นพ่อเด็กเหรอ
ไม่ต้องห่วง ยังเพิ่งไม่กี่สัปดาห์
อย่าโทษตัวเองเลย
เราโตๆ กันแล้ว
พี่ไปคุยกับพี่ลี่หยุนสิ
ฉันจะอยู่อีกสองสามวัน
ฉันรู้ว่ามันมีความหมายกับพี่สองคนแค่ไหน
ถ้าพี่ต้องการเด็ก
ฉันจะไม่ไปสหรัฐ
จนกว่าจะคลอดลูก
แต่ตัวเธอเองล่ะ
อย่าห่วงฉันเลย
ฉันคิดมาดีแล้ว
นี่อาจเป็นกรรม
ที่ฉันชดใช้แทนพี่ชายกับอาซ้อ /ชดใช้เหรอ
นี่ไม่ใช่เรื่องการชดใช้
นี่เป็น...
คิดถึงเด็กคนนี้สิ
เขาจะโตขึ้นโดยไม่มีแม่
อาซ้อจะเป็นแม่ได้ดีกว่าฉันแน่
อย่าลากลี่หยุนเข้ามาเกี่ยว
มันไม่ใช่ประเด็นนั้นเลย
อย่าบอกเธอว่าเป็นลูกของฉัน
พี่ตัดสินใจได้เมื่อไหร่ฉันก็จะกลับปักกิ่ง
บอกอาซ้อว่าเป็นลูกของคนอื่น
นี่เป็นความเต็มใจของฉันเอง
เป็นฉันที่มาหาพี่
ฉันแกล้งทำเป็นว่าไม่ต้องการไม่ได้
ตอนพี่จากมา ฉันอยากตามพี่มาด้วย
แต่ตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไป
ฉันเห็นพี่สองคนทรมานไม่ได้จริงๆ
คราวนี้
ฉันรู้ดีว่ากำลังทำอะไร
หลังจากฉันไปแล้ว
ฉันคิดว่าเราคงไม่ได้พบกันอีก
ฉันไม่ใช่สาวๆ อีกแล้ว
ฉันไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้
ฉันนึกว่าฉันคงมีความสุข
แต่ว่า...
พอฉันได้มาอยู่ตรงนี้
จู่ๆ ฉันก็กลัว
ฉันเคยอยากบอกความจริงกับอาซ้อเอง
และขอให้เธอยกโทษให้
ฉันขอโทษนะ พี่เหยาจุน
ฉันไม่รู้จักโตเลยใช่มั้ย
(คนหาย : หลิวซิง)
วันนี้มีเรื่องแปลกๆ ด้วย
อะไรเหรอ
ระหว่างทางที่ฉันไปข้างนอก
ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเรือเข้ามาที่นี่
เธอไม่ใช่คนแถวนี้แน่
ดูแล้วคุ้นตามาก
แต่ฉันนึกไม่ออกว่าเธอคือใคร
บางครั้งก็เป็นแบบนั้น
เหมือนตอนที่...
เรามาถึงที่นี่
เรารู้สึกเหมือนเคยอยู่ที่นี่มาแต่ชาติก่อน
ก็จริง
ฉันกำลังคิดนะ
เมื่อฉัน...
ตาย
ฉันจะตายที่นี่
หรือตายที่บ้านเกิดของเรา
เราตกลงกันแล้วไงว่าจะไม่พูดเรื่องนี้อีก
ถ้าฉันเสียคุณไปด้วย
ฉันจะอยู่ต่อไปยังไง
วันนี้เธอเป็นอะไรเนี่ย
เหยาจุน
ถ้าคุณอยากหย่า
ฉันจะไม่ว่าอะไรเลย
ฉันไม่รู้ว่า
เป็นสัญชาตญาณของผู้หญิงหรือเปล่า
จริง
ฉันเองก็รู้สึกว่า
มีคนมองฉันอยู่ตอนนั่งเรือข้ามฟาก
ฉันไม่กล้าหันไปมอง
ฉันกับลี่หยุนมีชีวิตเพื่อกันและกันเท่านั้น
โดยเฉพาะลี่หยุน
เธอรับเรื่องร้ายอีกไม่ได้แน่
แต่พี่อยากมีลูกมาตลอด
เฉพาะเมื่อเป็นลูกของเรา
ถ้าเราทำแบบนี้
ฉันจะทำร้ายคนสามคน
ลี่หยุน
เด็กคนนี้
และเธอ
ฉันเข้าใจ
นี่คงเป็นชะตาชีวิตของฉัน
ฉันต้องยอมรับมัน
ซิงซิง
พาเขาไปโรงพยาบาล
เป็นความคิดของใคร
บอกมา
ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้ว
อย่าลงไปที่อ่างเก็บน้ำ
ทำไมไม่ฟัง
ทำไม
เป็นความคิดของแกหรือของซิงซิง
พูดสิ!
พูด!
บอกฉันสิ
แกไม่ต้องกินอะไรทั้งนั้นจนกว่าจะบอกฉัน
ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้ว
อย่าลงไปที่อ่างเก็บน้ำ
บอกซิว่าตอนนี้เราควรทำยังไง
ยังกล้าร้องไห้เหรอ
อย่าเสียงดังน่า
เพื่อนบ้านได้ยินหมดแล้ว
ถ้าเธอตะคอกแบบนี้ ลูกก็กลัว
เราจะทำยังไงดี
บอกซิ
เด็กกลัวมากน่ะ
มันไม่ยอมพูดอะไรเลย
เราส่งเขาไปอยู่กับปู่ย่า
และขอลาหยุดเรียนไปก่อน
ยังไม่ต้องบอกเขาหรอกว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้าเขาถามถึงซิงซิง
ก็แค่บอกว่าเขาไปอยู่กับย่า
เป็นความผิดของห่าวเหา
ฉันเตือนเขาแล้วหลายครั้ง
อย่าพาซิงซิงไปที่อ่างเก็บน้ำ /พอเถอะ
พวกเขายังเด็ก
เธอโทษเด็กไม่ได้
โทษฉันเถอะ
ฉันตามใจห่าวเหาเกินไป
กลับไปฉันจะตีมันให้หนัก
พอน่า
ฉันเหนื่อยแล้ว
พักผ่อนนะ
เราจะกลับละ
ประธานหวังก็มาด้วย
ดูแลตัวเองนะ
เจ้
พวกเขาช่างน่าไม่อายจริงๆ
พอเถอะ
เราจะชดเชยเรื่องนี้ได้ยังไง
ซิงซิงเป็นลูกคนเดียวของพวกเขา
เขาไม่ต้องเป็นลูกคนเดียวก็ได้
ว่าไงนะ
อาซ้อเข้าใจอยู่แล้ว
เธอลองพูดอีกทีซิ
พอน่า
โมลี่ ทำไมขุดคุ้ยเรื่องนั้นอีก
ฉันสงสารพี่เหยาจุนกับอาซ้อ
เธออยากจะพูดอะไร หาว่าเป็นความผิดของฉันเหรอ
อย่ามาโทษฉันนะ
ฉันทำอะไรผิด
พูดมา
ไม่เอาน่า
พอเถอะ
ห่าวเหาได้ยินเรานะ
อยากกินอะไรมั้ย
เป็นอะไร ปวดท้องเหรอ
ไม่เป็นไรนะ เราจะกลับบ้านแล้ว
อย่าร้องไห้
ไข้ขึ้นเลยทำให้ลูกเพ้อใช่มั้ย
ที่เขาพูดไม่จริงหรอก
เขาคงเสียขวัญมาก
ใช่แล้ว
คงเครียดมากไปด้วย
เราจะทำยังไงดีล่ะทีนี้
จะทำยังไง
ไปนอนเถอะ
ไม่ต้องร้อง
ฟังฉันนะ
อย่าพูดเรื่องนี้กับห่าวเหาอีก
แล้วเหยาจุนกับลี่หยุนล่ะ
แบบนี้ยกโทษให้ไม่ได้นะ
หลบไป
ไม่เอา อย่าเชียวนะ
ขับเร็วขึ้นสิ
พักเครื่องก่อน
เอาอีกรอบเถอะ / โอเค
ขอบคุณค่ะคุณป้า
ตามสบายนะ
หลิวซิง
มานี่เดี๋ยวสิ
มานี่หน่อย
ตามสบายนะ
ซิงซิง
นี่เป็นเพื่อนที่โรงเรียนเหรอ
เปล่า
งั้นเป็นใครจากไหนล่ะ
เพื่อนน่ะ
เพื่อนเหรอ
พวกเขาไม่ได้ไปโรงเรียนสินะ
เปล่า
เหมือนผมไง
ซิงซิง
รู้มั้ยว่าป๊าม๊าพยายามตามหาลูกขนาดไหน
ลูกไม่เห็นเหรอว่ากำลังทำให้ทุกคนผิดหวัง
ทำไมผมต้องสนล่ะ
เจ้าหน้าที่ตามคนหายบอกว่าผมมีบัตรประชาชนแล้ว
เอาน่า
มาถึงขนาดนี้แล้ว
เราต้องบ่ายเบี่ยงอะไรอีก
ในเมื่อลูกตัดสินใจแล้ว
เราก็จะไม่บังคับให้ลูกอยู่ที่นี่
นี่บัตรประชาชนที่เราสัญญาไว้
แล้วก็มีเงินนิดหน่อย
เงินไม่มากมาย ใช้ให้ระวังด้วยนะ
บัตรประชาชนนี้
ทำให้ลูกเป็นผู้ใหญ่ มีตัวตนตามกฎหมาย
ไปหางานทำซะ
อย่าทำให้ป๊าม๊าเป็นห่วงอีก
ขอบใจลูกจริงๆ
ป๊าม๊าให้ลูกมาแทนซิงซิง
ลูกก็ยอมรับบทบาทนี้
ทำให้ป๊าม๊ามีความสุข
วันนี้
เราคืนตัวตนแท้จริงให้ลูกละนะ
โจวหยงฟู
อีกเรื่อง
ถ้าไปเจอปัญหาข้างนอก
อย่าลืมที่ป๊าเคยดุด่าเฆี่ยนตีไว้
โมลี่
พี่เหยาจุน
เธอเองเหรอ
เข้ามาสิ ข้างนอกหนาว
พี่ลี่หยุนล่ะ
โมลี่มาแน่ะ
อาซ้อ
นั่งสิ
ฉันเอาเกี๊ยวมาให้
พี่ชายฉันกับพี่ไห่เยี่ยนทำเอง
นั่งสิ
ไม่ได้เจอกันนานนะ
ดื่มน้ำร้อนสิ /ขอบคุณค่ะ
ข้างนอกหนาว
เธอกินมาหรือยัง
ฉันจะไปลวกเกี๊ยวให้นะ /ไม่ต้อง ฉันกินแล้ว
ดื่มน้ำหน่อย
พี่เม่ยหยูกับพี่ซินเจียนกลับมาแล้ว
พวกเขาเพิ่งแวะมาหา
พวกเขาชวนให้เรานัดพบกันคืนพรุ่งนี้
ฉันเลยอยากมาชวนพวกพี่
พวกเธอไปสนุกกันเถอะ
เราต้องขอผ่าน
ซินเจียนแต่งเม่ยหยูจนได้นะ
ตอนที่เขาตามเธอไปไห่หนาน
ฉันก็รู้ว่าต้องลงเอยด้วยดี
ปีนี้ฉลองปีใหม่ง่ายๆ
อาซ้อ เกี๊ยวที่เอามา ใส่ผักชีด้วยนะ
พี่ชายฉันบอกว่าอาซ้อชอบ
เดี๋ยวฉันเทน้ำให้อีก
ขอบคุณค่ะ
ระวังนะ มันร้อน
เธอสบายดีใช่มั้ย
แล้วพี่ล่ะ
เราก็เรื่อยๆ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ไง ไห่เยี่ยน
สวัสดีปีใหม่
อาอี๊มาแล้ว
หรือจะเรียก แม่บุญธรรมก็ได้
คนนี้ชื่ออะไร / เราแค่เรียก ยัยหนูอยู่เลย
น่าเกลียดน่าชังจริง
เรียกอาอี๊สิ
เรียกแม่บุญธรรมน่า
สบายดีนะ ซินเจียน /สบายดี
นายดูดีแฮะ
เม่ยหยู หน้าเธอแดงแล้ว
แล้วสบายดีกันมั้ย /สบายดีมากๆ
เปลวไฟลูกใหญ่จัง
ไห่เยี่ยนโอเคหรือเปล่า
เธอนอนไม่หลับ
แล้วก็เอาแต่พูดงึมงำๆ
เอาแต่ระแวงว่าคนอื่นนินทาเธอลับหลัง
นายจับตาดูเธอให้ดีกว่านี้ดีกว่า ให้เธอพักบ้าง
ฉันบอกเธอแล้วให้ลาออกจากงาน
ตอนนี้เรามีฐานะดีขึ้น
เงินเดือนเล็กน้อยของเธอไม่จำเป็นแล้ว
หลายปีนี้นายไม่ได้ติดต่อ
พวกเขาเลยเหรอ
ฉันเคยไปเยี่ยมเยียน
ทั้งคู่ต้อนรับฉันสุภาพมาก
แต่เราไม่มีอะไรจะพูดกัน
เราเคย
สนิทกันมากแท้ๆ
ลี่หยุนกับเหยาจุนไม่ได้โทษเจ้เลยนะ
อุบัติเหตุนั่นก็ผ่านมานานแล้ว
อย่าคิดถึงมันอีกเลย
เจ้ต้องเลิกนึกถึงซะที
เธอไม่เข้าใจ เลิกพูดเถอะ
ฉันรู้ ฉันเข้าใจ
อย่าโทษตัวเองนักเลย
เจ้ก็แค่ทำตามหน้าที่
เจ้ไม่มีทางเลือก
ไม่เอาน่า ไม่เอาน่าเจ้
เอาน่าๆ
ลี่หยุน!
ลี่หยุน
ช่วยด้วย!
หมอ!
พี่เฉิน ผมต้องพูดตรงๆ
สภาพที่เห็นไม่ค่อยดีแล้ว
ผมเกรงว่าผลตรวจครั้งนี้ชัดเจน
เข้าใจละ
ถ้าพี่อยากให้คุณแม่อยู่โรงพยาบาลต่อ ผมทำเรื่องให้
ไม่ต้องหรอก
อย่าเพิ่งบอกคนไข้
ร้ายแรงขนาดนั้นเหรอ
อาจไปได้ทุกเมื่อ
ถ้าเกิดเรื่อง
ทำนองนี้อีกครั้ง
แล้วถ้าผ่าตัดล่ะ
ไม่แนะนำ
ก้อนเนื้อใหญ่มากแล้ว และกดทับเส้นประสาท
แถมเป็นเนื้อร้ายด้วย
ลูกยังไม่ได้บอกแม่สินะ
ยังครับ
เธอปล่อยให้คุณแม่ทำอาหารเองได้ยังไง
คุณแม่คะ หนูช่วยค่ะ
ไม่ต้องๆ
แม่จัดการได้ ไปนั่งเถอะ
แม่ ให้เราทำเถอะครับ /ไม่เป็นไรน่า
แม่ยังมึนหัวอยู่มั้ยครับ /ไม่แล้ว
หลังจากนอนมาทั้งวัน ตอนนี้แม่สบายดี
เร็ว
หลานย่า
ไปนั่งนะจ้ะ
ค่อยๆ เดินนะ
นี่ๆ
ขอบคุณค่ะ คุณแม่
มีเรื่องแปลกๆ ละ
ทายซิว่าพักนี้ฉันฝันถึงใครบ่อยๆ
ใครคะ
ลี่หยุนกับเหยาจุน
ใครนะคะ
คุณไม่รู้จักพวกเขาหรอก พ่อแม่บุญธรรมสมัยผมเด็กน่ะ
จริงเหรอคะ คุณไม่เคยพูดถึงพวกเขาเลย
ช่วงก่อนผมก็ฝันถึงพวกเขา
คุณว่ามันหมายความว่ายังไง
ไม่มีความหมายหรอกครับ ก็แค่ความฝัน
ไม่ใช่แค่นั้น
แม่กำลังคิดอยู่เชียว
ถ้าปุบปับแม่ต้องตาย
ที่แม่เสียใจที่สุดคือ
ไม่ได้เจอพวกเขาอีกสักครั้ง
คุณพูดเหลวไหลอีกแล้ว
ผ่านมาหลายปี พวกเขาอาจลืมเราแล้วก็ได้
ไม่มีทาง
แม่ครับ
ผมต้องไปทำงานแล้ว เชื่อฟังหมอนะ
ห้ามเต้นรำหรือทำงานออกแรง ต้องพักผ่อนนะครับ
กินยาสิ
คุณติดต่อกับพวกเขาอยู่ใช่มั้ย
โมลี่ไปเยี่ยมพวกเขา
ก่อนเธอจะเดินทาง
นี่ก็ให้เบอร์ของพวกเขาไว้
แต่ฉันไม่เคยโทรไป
โทรไปหน่อยสิ
ชวนพวกเขามากินเลี้ยงวันเกิดฉัน
เราจะออกค่าเดินทางให้เอง
ต้องชวนด้วยเหรอ
บอกพวกเขาไปว่า
ฉันใกล้ตายแล้ว
ก่อนจะตาย
ฉันอยากเจอพวกเขา
พูดเหลวไหลจริง
ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่า
ยี่สิบกว่าปีมานี้
สำหรับฉัน หลี่ไห่เยี่ยน
ไม่มีสักวันที่ฉันไม่คิดถึงพวกเขา
ผู้โดยสารโปรดทราบ กรุณานั่งประจำที่
และรัดเข็มขัด กรุณาอย่าลุกขึ้นเดินไปมา
โปรดดูแลบุตรหลานของท่าน
ขอบคุณค่ะ
ตลกนะ
ที่เรายังกลัวตาย
ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ
เที่ยวบินซีเอ272ไปปักกิ่ง
พร้อมออกเดินทางแล้ว
กรุณานำสัมภาระไปที่ประตูหมายเลขห้า
ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ
เที่ยวบินซีเอ272ไปปักกิ่ง
พร้อมออกเดินทางแล้ว
กรุณานำสัมภาระของท่านไปที่ประตูห้า
ขอให้เพลิดเพลินกับการเดินทาง ขอบคุณค่ะ
หนาวล่ะสิ
ไม่เป็นไร
ได้หนาวแบบนี้ก็ดี
หลายปีแล้วที่เราไม่เจออากาศหนาวแบบนี้
ได้ข่าวจากเด็กนั่นมั้ย
ใคร
เปล่า
เขาต้องทำบัตรประชาชนใหม่
ใช่
บัตรประชาชนต้องมีชิปใหม่ติดอยู่
เจ้
บอกป๊าหรือเปล่าว่าผมมา /ยังเลย
กลัวเขาตื่นเต้นเกินไป
ฉันแทบจำที่นี่ไม่ได้แล้ว
ถนนกว้างขึ้น ตึกเก่าฝั่งตรงข้ามถูกทุบทิ้งเหรอ
ทุกอย่างใหม่หมดเลย
ส่งกระเป๋ามาให้ผม
ทุกอย่างดูแปลกตามากเลย
รอฉันก่อนนะ
ขอบใจมาก
ตึกเก่าของเราไม่เปลี่ยนเลย
ที่บอกว่าจะทุบทิ้งก็แค่พูดเฉยๆ
ยังมีคนอยู่ที่นี่มั้ย
บางคนย้ายออก บางคนปล่อยเช่าช่วง
แต่ห้องของพวกเธอ เราทิ้งไว้เหมือนเดิม
ทั้งตึกติดตั้งก๊าสธรรมชาติกับอินเทอร์เน็ตแล้ว
ยกเว้นห้องของพวกเธอ
เหลือคนอยู่ไม่กี่ราย
ไม่มีใครดูแลอีกแล้ว
ทุกฤดูหนาวเวลาเริ่มเปิดเครื่องทำความร้อน
ฉันจะแวะมาระบายหม้อน้ำ
อบร้อนนานไปไม่ดี
ฉันอยากเก็บกวาดห้องให้พวกเธอนะ
อยากซื้อเครื่องนอนสำหรับหน้าหนาวให้ด้วย
(นวด)
แต่ฉันก็คิดว่าปล่อยให้พวกเธอจัดการเองดีที่สุด
ถ้าที่นี่ไม่สะดวกสบาย
ก็มาพักกับเรา
ได้จ้ะ ขอบคุณนะเจ้
ลูกพ่อ
ขอโทษนะครับ ห้องของหลี่ไห่เยี่ยนอยู่ไหนครับ
หลี่ไห่เยี่ยนอยู่ห้อง 11 ค่ะ ตรงไปตามทางเดิน
ครับ ขอบคุณ /ขอบคุณค่ะ
เรามาทันเวลามั้ย
ทัน
ซินเจียน
หยิงหมิง
ห่าวเหา มานี่
สวัสดีพ่อแม่บุญธรรมสิ
เธอโตเป็นหนุ่มแล้วนะ
คุณพ่อ
ห่าวเหา
คุณแม่
เธอสูงกว่าฉันแล้ว
ไห่เยี่ยน
ลี่หยุนกับเหยาจุนมาเยี่ยมแน่ะ
ไห่เยี่ยน
ฉันเอง ลี่หยุน
ฉันกับเหยาจุนมาเยี่ยมเธอแล้ว
เธออยากพูดอะไรนะ
ฉันกำลังฟัง
ตอนนี้เรา...
รวยแล้ว
ไม่ต้องกลัว
เราช่วยเธอจ่ายค่าปรับลูกอีกคนได้
ฉันคิดถึงพวกเธอมากเลย
เราจะกลับละนะ /ได้ๆ
ขอบคุณ
เสียใจด้วยนะ /ขอบคุณ
ค่อยๆ เดิน
ดูแลตัวเองด้วย /โอเค ขอบคุณ
เดินระวัง
โชคดีนะ ขอบคุณ
ทุกคนเป็นไงบ้าง / เรียบร้อยดี
เห็นเพื่อนเก่าของฉันสมัยทำโรงงานมั้ย
แข็งแรงดีทุกคน ไม่มีแม้แต่ผมขาวเลย
นายกับลี่หยุนอยู่ที่นี่นานอีกหน่อยสิ
เมืองเปลี่ยนไปเยอะ
ใช่ อยู่ถาวรเลย
วัยเราแบบนี้ควรอยู่ด้วยกันเหมือนก่อน
เห็นจะไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะ
ให้หยิงหมิงหาบ้านให้นายสักหลัง
คุยอะไรกัน
เหยาจุนบอกว่าย้ายกลับมาที่นี่ไม่ได้
นายก็ให้คอนโดที่นายกำลังสร้างสักห้องสิ
ยินดีที่สุดเลย
ไห่เยี่ยนตื๊อให้ฉันทำแบบนั้นตลอด
ไว้ฉันพานายไปดูบ้านที่ฉันสร้าง
ถ้านายถูกใจห้องไหนก็เอาไปเลย
แล้วถ้าเราไม่มีเงินซื้อล่ะ
ห่าวเหาอยู่ไหน
เมื่อกี้อยู่ตรงนี้นะคะ คงไปเข้าห้องน้ำ
เดี๋ยวฉันไปดูค่ะ
อยู่นี่แหละ
พ่อไปเอง
ตามสบายนะ
กำหนดคลอดเมื่อไหร่จ้ะ
ใกล้มากแล้วค่ะ
เสียดายที่ไห่เยี่ยนไม่ทันเห็นหลาน
ลูกตัดสินใจแล้วเหรอ
เรื่องนี้ทรมานเรา
มานานเกินไปแล้วครับ
ผมไม่อยากเป็นเหมือนแม่
แบกความรู้สึกผิดจนตาย
ไม่ใช่ความผิดของลูก หรือของแม่
ผมรู้ ไม่มีใครโทษแม่
แม่แค่ทำตามหน้าที่
แต่ผมรู้ว่าลึกๆ แม่รู้สึกยังไง
งั้น...
ให้พ่อพาพวกเขามาหามั้ย /ไม่ครับ
ผมจะขับไปส่งพวกเขาที่บ้าน
ให้พ่อไปด้วยมั้ย
ไม่ต้องครับ
เปลี่ยนไปเยอะใช่มั้ยครับ
นี่เราอยู่แถวไหนแล้ว
แถวนี้เคยเป็นจัตุรัสอู๋ยี่
ถนนชิงเหนียนอยู่ตรงนั้นครับ
เราเพิ่งขับผ่านที่เคยเป็นหอประชุม
อะไรกัน
พวกเขารื้อหอประชุมทิ้งด้วยเหรอ / แน่นอนครับ
หอพักของโรงงานเดิมส่วนใหญ่โดนทุบทิ้งแล้ว
ของเราคือไม่กี่แห่งที่ยังเหลือ
นั่นสิ
แทบไม่มีร่องรอยในอดีตของเราเหลือแล้ว
ถึงแล้วครับ
ขอบใจนะ ห่าวเหา
คุณพ่อครับ คุณแม่ครับ
ผมขอขึ้นไปส่งได้มั้ยครับ
ได้ /ได้อยู่แล้ว
จอดรถไว้ตรงนี้แหละ
มาสิ
เราไปพักที่บ้านพี่สาวของเหยาจุนก็ได้
แต่เรา
อยากกลับมาที่นี่อีกครั้ง
เราจากไปนานมาก
คุ้นๆ บ้างมั้ยจ้ะ
เข้ามาสิ
เชิญๆ
เข้ามา
เดี๋ยวแม่เอาน้ำให้ดื่มนะ
ใส่ใบชาหน่อย /ได้
ยังจำที่นี่ได้ใช่มั้ย ไม่มีอะไรเปลี่ยนเลย
เหมือนเดิมทุกอย่าง
เรามาพักแค่ไม่กี่วัน
เปล่าประโยชน์ที่จะจัดห้องใหม่
เฟอร์นิเจอร์ก็ชุดเดิม
เครื่องใช้ไฟฟ้าก็ของเดิม
เราแค่เก็บกวาดนิดหน่อย
เลยวางรูปถ่ายไว้ตรงนั้น
ห่าวเหา นั่งสิ
ดื่มชาหน่อย
ใส่ใบชาเพิ่มสิ
ไม่เอา ใส่เยอะแล้ว
คุณพ่อครับ
คุณแม่ครับ
นั่งก่อนครับ ผมมีเรื่องจะบอก
เราฟังอยู่จ้ะ
เรื่องนี้เป็นแอกที่ผมแบกมาหลายปี
ตอนนี้งานศพแม่ทำให้เรา
กลับมาพบกันอีกครั้ง
ผมคิดว่า...
ถึงเวลาเล่าให้คุณพ่อคุณแม่ฟังแล้วครับ
วันนั้น...
วันที่เราตัดสินใจไปอ่างเก็บน้ำ
เราตกลงกันว่า...
จะอยู่ริมฝั่ง
แต่ซิงซิง
ไม่ยอมไป
ผมรำคาญ
เลยทิ้งเขาไว้ตรงนั้น
ต่อมาเด็กคนอื่นเริ่มล้อเขา
ผมอายมาก
ผมเลยบอกเขาว่า
ถ้าเขาไม่ลงไปที่อ่างเก็บน้ำ
ผมจะเลิกเป็นเพื่อนกับเขา
เขาเลยลงมา
สักพัก
เด็กคนอื่น
ก็เริ่มว่ายไปที่น้ำลึก
ผมบอกเขาให้ว่ายไปด้วยกัน
แต่เขาไม่กล้า
ผมเลย...
ลากเขาไปด้วย
ซิงซิงกลัวมาก ร้องลั่น
และเกาะผมไว้แน่น
เด็กคนอื่นล้อเราไม่หยุด
ผมโกรธมาก
ก็เลย...
ผมเลยผลักเขาลงน้ำ
ผมผลักเขา
แล้ว...
พ่อแม่ของเธอว่ายังไง
คุณพ่อคุณแม่ไม่ถามผมเพราะอยากปกป้องผม
พ่อแม่ของผมก็เงียบด้วยเหตุผลเดียวกัน
พวกเขาหวังว่า
พอผ่านไปผมคงลืมเรื่องนี้
แต่ว่า
นับแต่วันนั้น ผมรู้สึกตลอดเวลา
ในตัวผมเหมือนมีต้นไม้โตใหญ่ไปตามวัย
รู้สึกเหมือนมันพร้อมระเบิดออกจากตัวผม
ผมทนไม่ได้อีกแล้ว
ผมต้องบอกความจริงให้คุณพ่อคุณแม่รู้ครับ
ระบายออกมาเถอะลูก
เธอจะรู้สึกดีขึ้น
เอานี่ไปฟันไอ้เด็กเวรนั่นซะ
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
นายบ้าไปแล้ว!
เฉินหยิงหมิง จะบอกให้นะ
ห้ามพูดเรื่องนี้กับห่าวเหา
แม้แต่คำเดียว
ได้ยินมั้ย
นายกับไห่เยี่ยน
เลิกโทษลูกได้แล้ว
ตราบชั่วชีวิตนี้
อย่าหลุดปากแม้แต่คำเดียว
ซิงซิงจากไปแล้ว
เราต้องดูแลห่าวเหาให้ดี
เขาเป็นแค่เด็ก
ถ้านายไม่พูดถึงอีก
เขาก็จะลืมไปเอง
วางของก่อน
ถอนหญ้ากัน
ลูกเอ๊ย
ป๊ากับม๊ามาเยี่ยมแล้ว
ฮัลโหล
ห่าวเหาเหรอ
ได้สิ
ได้ๆ
วางละนะ
คลอดแล้วเหรอ
ใช่แล้ว
ผู้ชายหรือผู้หญิง
ผู้ชาย
เด็กผู้ชายตัวใหญ่ด้วย
ดีจริง
คุณพ่อคุณแม่ครับ เชิญครับ /ยินดีด้วยนะ
ขอบคุณครับ เชิญครับ
ว้าว มาซะที
ยินดีด้วยนะ หยิงหมิง
มาเจอหน้าหลานหน่อย
นายไม่เห็นต้องเอาของอะไรมาเลย นายเป็นปู่
คุณปู่มาแล้ว
คุณย่าก็มา
เขายิ้มด้วย
ขอย่าอุ้มหน่อยซิ
ยิ้มหน่อย
ตั้งชื่อหรือยัง
ฉันคิดไว้หลายชื่อ พวกเขาไม่เอา
นั่งสิ
เรียกเขาว่าตูตูก็แล้วกัน
น่ารักค่ะ
อาโกว เห็นเรามั้ยครับ
ดูซิใครเอ่ย
โม่ลี่
ไม่ได้เจอกันนานเลย
โม่ลี่ ฉันยังดูสาวเหมือนเดิมใช่มั้ย
พี่ลี่หยุนกลับมาแล้วเหรอ
โม่ลี่ เธอไม่เปลี่ยนไปเลย ยังดูเหมือนสาวๆ
ล้อเล่นน่ะค่ะ
เธอสบายดีนะ/ ค่ะ
โมลี่ ซันนี่อยู่ไหน ไปตามมาซิ
รอเดี๋ยวนะ
ซันนี่เหรอ ใคร
ลูกชายของโม่ลี่ /ใครจะไปคิดนะ
เธอไม่เคยอยากมีลูกเลย
แต่ตอนนี้กลับมีลูกชายจะเป็นหนุ่มแล้ว
เธอเปลี่ยนใจน่ะ
เขามาแล้ว
จำได้หรือเปล่า
สวัสดีครับทุกคน
ฮัลโหล ฮาวดูยูดู
ซันนี่ใช่มั้ย สวัสดีจ้ะ
ดูซินี่ใครเอ่ย
เธอเป็นคุณอาแล้วนะ นี่คือหลานของเธอชื่อ ตูตู
ต้องเรียกเธอว่าคุณย่าแล้ว
เรียกคุณย่า
โม่ลี่ เราเป็นย่ากันแล้วนะ
(ซิงซ่อมจิปาถะ)
เฮ้ มาหาใคร
ถ้าเธออยากกินขนมอะไรที่นี่บอกนะ ฉันจะส่งไปให้
ฮัลโหล
ฮัลโหล เบอร์คุณหลิวเหยาจุนใช่มั้ยครับ
ป๊าเหรอ
ผมเองนะ ซิงซิง
ซิงซิง
ม๊าก็อยู่ด้วยนะ เขาอยากได้ยินเสียงลูก
ซิงซิงกลับมาแล้ว
ฮัลโหล
ซิงซิง
กลับมาแล้วเหรอ
เรากลับบ้านเดิมมาเยี่ยมเพื่อนๆ
เดี๋ยวก็จะกลับแล้ว
ซิงซิง
ป๊าม๊าคิดถึงลูกมากนะ
ลูกเอ๊ย
ดูแลร้านให้ป๊าด้วย
แหงล่ะ แกก็เป็นเถ้าแก่นะ
รอเดี๋ยวนะ เถ้าแก่หลิว
ซิงซิง คราวนี้ลูกจะอยู่กี่วันจ้ะ
ดีจัง
ลูกพาแฟนมาด้วยเหรอ
ซิงซิงมีแฟนแล้ว
ยิ่งน่ายินดี
ดีจริงๆ
เราสบายดี ไม่ต้องห่วง
เดี๋ยวป๊าม๊าก็กลับบ้านแล้ว
รอม๊านะลูก
ป๊าม๊าคิดถึงลูกมากเลย